Voor de eerste editie van de triatlon Abbekerk bestond het idee dat de combinatie van sporten te zwaar zou zijn. In de eerste jaren vertrokken sporters dan ook goed voorbereid met een volle sporttas kleding naar de start. Voor ieder onderdeel werd volledig omgekleed. Onderweg had iedereen eten mee of een banaan aan het fietsframe geplakt. Dit is in de jaren doorontwikkeld. De meeste sporters wisselen alleen nog schoenen en halen uit een sportgel of –drank voldoende energie. Neemt niet weg dat de basis ligt in de voorbereiding en vele uren trainen.
Op 9 september 1984 regent en het waait het verschrikkelijk. Toch worden vanaf zes uur ’s morgens de hekken geplaatst. De brug naar het park en de oude legertent aldaar, staan al sinds zaterdag. Er is geen weg meer terug. Zondag om 9.30 uur gaan de eerste atleten het water in. Zwemmen blijkt niet de hobby te zijn van vele atleten. Al is er dan al een zwembad met een actieve zwemclub in ons dorp. In de jaren ’80 werd algemeen nog gevoetbald of gegymd. De triatlon levert een enkeling zelfs nog een zwemdiploma op! “Máár in het zwembad valt weinig tijdwinst te behalen”, weet een deelnemer te melden. “De winst ligt pas tijdens het fietsen en het lopen.”
Ná het zwemmen kleedt men zich om in de oude legertent. In het donker op de tast zoeken verkleumde sporters naar handdoek en fietskleding. En dan start het fietsonderdeel. Vier rondes van 12 km, tegenwind, ‘blokje om de Gouwe’. Ter hoogte van het Dorpsplein even aanzetten om een goede indruk te maken op het publiek. De weg is glad door de regen. En ook de controleposten langs de route hebben het zwaar.
Na het fietsen, wisselen door het dorpshuis: omkleden in de kleedkamers en via de Essenlaan naar het loopparcours. Een hele omschakeling van het fiets- naar het loopritme. Via het Zuideinde naar de Broerdijk heen en terug. “Een loper met kramp wordt in een EHBO-auto naar de masseur gebracht en daarna terug op het juiste punt weer afgeleverd. Men moet en zal de finish halen.” Op het Dorpsplein word je ontvangen door speaker Jan Konijn, familie, vrienden en dorpsgenoten. Na een warme douche beleven de deelnemers aan de bar nogmaals hun prestatie. De (eerste) triatlon Abbekerk is een feit!
Annemiek Groot stond in 1984 aan de start. “Er werd een triatlon georganiseerd in Abbekerk. Ik trainde bij Hollandia en liep al eens de halve marathon in Egmond. En mijn sportieve partner verraste mij met een racefiets voor mijn verjaardag. Dan is één en één, tri hé! De eerste keer dat ik meedeed had ik veel getraind en ging het mij best aardig af. Spannend was het wel. Ik sliep er slecht door. Het hardlopen ging nog over de Broerdijk. Wauw wat een kaal stuk was dat. En lang. Er kwam geen einde aan. Gelukkig is het loopparcours in de tijd aangepast en zie je elkaar regelmatig. In mijn beleving was het slecht weer, maar Hans moedigde mij aan: ‘je laat je toch niet kennen?’. Een tweede editie een grote knal op het Noordeinde. Een lekke band. Nog zo ver tot de finish en niemand mocht je helpen met plakken. Bij het dorpsplein aangekomen stond het janken nader dan het lachen. De jury zei: ‘help haar even met plakken dan kan ze weer door’ Ik zat er echter doorheen… Bij de prijsuitreiking was ik niet aanwezig. Maar wat zo leuk was, na een paar dagen werd ik thuis verrast met een troostprijs. Een bos bloemen of zo.”
In de eerste editie ging niet alles zoals gepland. Organiserende verenigingen moesten een tegenslag incasseren in de financiën en het weer. Er bleek een dwaalspoor voor wat betreft de hoge kosten voor de herinneringen en lagere inkomsten als gevolg van een lager aantal deelnemers. En dan het weer! De hele feestmaand werd gekenmerkt door mooi weer, behalve tijdens de triatlon. Op zondag 9 september 1984 regent en waait het echt verschrikkelijk. Deelnemers werken de drie onderdelen af in de stromende regen. ‘Onder barre omstandigheden’, schrijft het Dagblad voor West-Friesland een dag later in de sporteditie.
